اقتباس:
يلا انا هابدا
انا بصو بحب الصراحه عشان كده مش هتدخل باسم حيران
انا مشكلتى بجد يا جماعه
ان انا بدات اشعر بالوحده بالنسبه لصدقاتى باستثناء اعضاء المنتدى طبعا وخاصة كريم
لانه جارى
والسبب ان معظم اصحابى اتخرجو لان كليتهم 4 سنين وانا 5 سنين
وطبعا كل واحد فيهم بدا يشتغل وطبعا بيتلككو بيوم الاجازه عشان يرتاحو فيه ومش ممكن يفضو فى نفس الوقت او ياخدو اجازه فى نفس الوقت لان كل واحد فيهم بيشتغل فى شغلانه شكل وكل واحد اجازته فى يوم شكل
وانا لما قلت اشتغل فى الصيف اشغل وقتى للاسف منفعش لانها بتتعارض مع مواعيد الكورس
وساعات بحس ان انا محتاج لحد اعرف احكيله مشاكلى طبعا لان كل حاجه ماقدرش اقولها
لاهلى
وعلى راى اللى قال
كام واحد بيحس
واحد اتنين تلاته يا عينى والباقى بعيد عنى
|
بص يا رامى انا هقلك على تجربتى الشخصيه لنفس الموضوع
انا خرجت من الموضوع ده بتفكير واحد بس
ان كل مرحله من العمر ليها ناسها
بمعنى
الاول كلامى مش تعميم احتمال تلاقى 1 او 2 او 3 اكسبشن بس انا هقول القاعده العامه
اصدقاء الطفوله لايساوى اصدقاء الدراسه لا يساوى اصدقاء الجامعه لايساوى اصدقاء العمل
صعب بل نادر انك تلاقى حد استمر معاك
كل حلها انك تبقى اجتماعى يعنى اتحيطت فى حته سؤاء شغل او دراسه اتعرف على كل الناس شوف مين فيهم هينفع تصاحبه
ومع الوقت هتلاقى نفسك محاط بناس كتير اوى
وهتتخنق منهم على فكره
